روز شمار تاریخ زنجان

دوم آذر

دوم آذر


 

1 –فرداي روزي كه نیروی یفرم خان، کرسف را محاصره می کنند. با آنکه دختر جهانشاه اصرار می کند و حتی به امیر دشنام می دهد و از امیر می خواهد که آن مرحوم را تحویل ندهد و شخصاً به تهران حرکت کرده و با دولت مذاکره نماید. ولی امير تن به این تقاضا نمی دهد و آخوند مرحوم را در کالسکه خود می نشاند و به همراهی مزین سلطان طغرل او را به زنجان می فرستد و روز 10 ذیقعده 1327 تحویل یفرم می کند(محسن اردبيلي،1381: 147).

2- حکومت مرکزی که با سیاستهای مدبرانه قوام توانسته بود قوای شوروی را از ایران بیرون کرده و آنها را در موضوع انفعال قرار دهد، زمینه را برای یک حمله نظامی فراهم می کرد. زیرا مطمئن بود روسها در مقابل امتیازاتی که وعده آنها به آنان داده شده است از پیشه وری حمایت سابق را نخواهند کرد. به همین منظور، در حال که بنا به قول مرتضوی- نماینده آذربایجان در تحویل زنجان- کار تخلیه زنجان در روز اول آذر پایان یافته و شهر عملاً از نیروهای دموکرات خالی بود، قوام با بهانه قراردادن تاخیر شش ماهه دموکرات ها (آخرین مهلت تخلیه روز 23 آبان بوده است) در تخلیه زنجان، اهانت های آنان به هیات اعزامی تهران به ریاست سرهنگ بواسحق و بالاخره تجاوز به نوامیس توسط دموکراتها در کرسف و زرین آباد (توابع زنجان  واقع در شهرستان قیدار)، دستور حمله را در دوم آذر 1325 صادر کرد و در همان روز سرهنگ هاشمی در یک حمله ناگهانی و شبانه، زنجان را بدون مشکل گشود و در این شهر حکومت نظامی اعلام گردید. پس از گذشت 362 روز استیلای دموکرات ها بر زنجان، این شهر در دوم آذر1325، بار دیگر به آغوش وطن بازگشت. همان طور که تصرف آن توسط دموکراتها محصول تلاش مستمر چند رساله حزب توده و متاثر از روابط بین الملل بود، بازپش گیری آن نیز به پشتوانه یک سیاست خارجی پنهان و پاره ای تلاش داخلی انجام گرفت. درباره بازپس گیری زنجان از دموکراتها دو گروه نقش قابل توجهی داشتند. گروه اول به دولت و مجموعه سیاست گزاران و مجریان آن مربوط می شود و گروه دوم خوانین محلی بودند که از شاخص ترین آنها می توان محمود ذوالفقاری و هدایت الله یمینی(یمین لشکر) را نام برد(بیات، 1386: 111–112).

3 - آقا سید محمد فاطمی ابهری فرزند حجت الاسلام سید حسین فاطمی در 1303 در شهر ابهر متولد گردید. تحصیلات ابتدایی و سالهای اول و دبیرستان نظام قدیم را در ابهر گذراند و به دلیل علاقه ای که به تحصیل دروس دینی داشت تصمیم گرفت که در حوزه علمیه درس بخواند ابتدا، شرح امثله، صرف میر و مقداری از کتب مقدماتی را از پدرش تحصیل کرد و جهت تکمیل دروس در بین سالهای 1322 و 1323 به حوزه علمیه قم رفت. شرح لمعه و مقداری از مطول را نزد آقا شیخ صادق و مکاسب را نزد آیت الله شیخ اسحاق آستارایی و دو جلد کفایه را نزد آیت الله کفایه را نزد آیت الله مجاهدی از اساتید مطرح کفایه خواند و به درس آیت الله حجت و پس از آمدن مرحوم بروجردی به قم از درس خارج ایشان و درس خارج فقه شریعتمداری و حضرت آیت الله خمینی و آیت الله شیخ عبدالنبی اراکی استفاده نمود و در طی آن سالها، خود به تدریس دروس سطح می پرداخت. در حدود 1335 شمسی برابر 1375 ه.ق به نجف اشرف مشرف شد و از محضر آیت الله العظمی خویی و آیت الله سید عبدالهادی شیرازی و آیت الله سید حسین هندی دروس فقه و اصول را تلمذ کرد و با ایشان به مباحثات مشغول شد. و به قم برگشت و به تدریس و تحقیق همت گماشت. پس از کنار گذاشتن تدریس فلسفه، به تدریس مباحث فقه در حرم حضرت معصومه و خارج اصول در منزل می پرداخت و به عده ای از مجتهدین و علما اجازه اجتهاد داد. وی پس از سالها تدریس بیمار شد و در آخرین ساعات شب جمعه 2/9/83 در حالتی که در بیمارستان گلپایگانی قم به حالت کما بود، دار فانی را وداع گفت وی دارای 3 دختر و 2 پسر بود که یکی از پسرانش ملبس به لباس روحانیت است(نیرومند، 1385: 62-63)