روز شمار تاریخ زنجان

بیست و چهار فروردین

بیست و چهار فروردین


1 - جملی کاری جهانگری ایتالیايی می نویسد: «روز یکشنبه 21 نوامبر 1694 به هابار (ابهر)رسیدیم معمولاً می بایست از خرم دره می گذشتیم ولی این جاده بهتر و راحت تر بود از شهر قدیم هابار امروز جز دالان درازی واقع بین باغهای بزرگ با دیوارهای پهن گلی و درختان بلند تبریزی چیزی بجا نمانده و برای اولین بار در این شهر سیب، گلابی و میوه های خوب دیگری از قبیل گیلاس و البالو دیدیم و گل سرخهای زیبای فراوانی بچشم می خورد که تصور نمی کردم در چنین شهر دور افتاده و متروکی وجود داشته باشد در کاروانسرای محقر و کوچکی که اتاقهای متعدد داشت و خنک بود منزل کردیم ودر نزدیکی آن مسجد کهنه ای بود که قسمت عمده مخصوصاً رواق آن ریخته بود ولی در وسط ان چشمه اب صافی بود خود شهر بکلی ویران و خالی از سکنه بود (5) گویا در گذشته شهر خوبی بود و حالا از کثرت درختان و گلهای مختلف بیشتر به جنگل شباهت دارد دو ساعت از شب گذشته دوباره سوار اسب شدیم و همراه دو نفر از اشنایان محلی یوزباشی براه افتادیم و پس از طی 18 میل راه به قصبه پارسئین رسیدیم که با باغهای زیادی احاطه شده بود در اینجا کاروانسرای بسیار خوبی جهت استراحت مسافران آماده بود و یکی از نجبای ارانی را که با 50 سرباز مسلح و چاپار مسافرت می کرد در اینجا ملاقات نمودیم تمام این نواحی دشتهای حاصلخیز و بهمین جهت اباد و پر جمعیت اند ولی کمی دورتر کاملاً بی آب و علف و خشک و بایر است.» (متقي، 1382، ص53)

2- ابوالقاسم هندوله بن خليفه زنجاني در ماه رجب سال 540 ق در زنجان متولد گرديد و در بغداد و دمشق و مصر استماع حديث نموده و در 27 ربيع الآخر سال 625 ق مطابق با 24 فروردين 607 ش در دمشق از دنيا رفت و در ميان شهر در مقبره صوفيه بيرون باب نصر به خاک سپرده شده. (سلطاني، 1379، ص 104)

3 - به منابست ششمین روز قطع رابطه ایران با آمریکا و در پی اعلام عید ملی اسلامی مراسم جشن و سرور روز یکشنبه 24 فروردین 1359 در زنجان برگزار شد. (روزنامه اطلاعات، 59/1/24)

4 – مجوز انتشار ماهنامه «نگين سبز» به صاحب امتيازي و مدير مسئولي جمشيد شيخي در 71/1/24صادر گرديد و اولين شماره اين ماهنامه در خرداد ماه 1378 در قطع روزنامه اي در اندازه 24×34 منتشر شد. اين ماهنامه با روش خبري، تحليلي، اطلاع رساني در زمينه مسايل اجتماعي، اقتصادي، فرهنگي، سياسي در گستره استان زنجان منتشر مي شود. (قشمي، 1382، ص 123)