روز شمار تاریخ زنجان

بیست و هشتم شهریور

بیست و هشتم شهریور


1 - حاكم قلعه قشلاق «وردان» دستور داد، سكه‌اي به نامش ضرب كنند تا نامش ماندگار گردد، شايد وي نمي‌دانست اكنون نامه قلعه‌اي كه او روزگاري حكمفرمايش بوده پس از 2200 سال در فهرست آثار ملي ثبت شود و نام قلعه ماندگار گردد. بقاياي قلعه قشلاق اين اثر تاريخي بنا به اظهارات مهندس عالي، كارشناس ناظر پروژه بررسي وضعيت آن قلعه كه مربوط به دوران اشكاني است، در فهرست آثار ملي كشور ثبت گرديد. قلعه قشلاق يك قلعه شهر است به وسعت 42 هكتار و در شهرستان ماهنشان قرار گرفته. اين قلعه شهر در 60 كيلو‌متري زنجان بر يكي از ارتفاعات بخش مركزي دهستان قزل‌گچيلو، شمال شرق روستاي قره‌گل و دقيقاً كنار رودخانه قزل اوزن بنا گشته است. در يك دوره 300 ساله يعني از 2200 تا 1900 سال قبل قلعه مسكوني بود و دور تا دورش از حصار، برج و بارو محصور شده است. سكه‌اي نيز از اين دوران در كاوشهاي سطحي قلعه قشلاق به دست آمده كه نام "وردان" فرمانرواي دوران مياني اشكاني در اين قلعه بر آن ضرب شده است. به گفته مهندس عالي، شواهد سفالي، وسعت قلعه و محل قرارگيري‌اش حاكي از اين است كه قلعه قشلاق يكي از مراكز بسيار مهم دوران اشكاني در زنجان بوده است. مهندس عالي در گفت‌‌و‌گو با مردم‌نو اظهار داشت: ساختار برج و باروها از سنگ، ملات گچ و آهكي است. وي عنوان كرد: يك سازه در جنوب قلعه، دقيقاً نزديك رودخانه قزل‌اوزن با ارتفاع حدود 10 متر وجود دارد كه بخشي از آن در جريان سيلابهاي قزل‌اوزن از بين رفته است. ساختار اين سازه نيز از سنگ، ملات گچ و آهكي است. اين سازه بسيار بزرگ سنگي در حاشيه رودخانه قزل‌اوزن قرار گرفته و به پل قلعه قشلاق مربوط مي‌شود كه محل عبور مردم شهر از روي رودخانه قزل‌اوزن بوده. وي ادامه داد: كاوشي هنوز در قلعه صورت نگرفته و تنها يك سري كارهاي حفاظتي، مرمتي سال گذشته انجام شد. هم‌اكنون بقاياي استقرار اين دوره در داخل برج و باروي قلعه به صورت ويرانه‌هايي ديده مي‌شود. اين اثر ارزشمند‌ تاريخي به گزارش روابط عمومي سازمان ميراث فرهنگي صنايع دستي و گردشگري زنجان به شماره ثبت 19740 در تاريخ 28/6/86 در فهرست آثار ملي كشور ثبت گرديد. اين اثر از تاريخ ثبت، ضمن رعايت حقوق مالكانه، تحت نظارت، مراقبت و حمايت سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري بوده و هرگونه اقدام و عملياتي كه منجر به تخريب يا تغيير هويت اين اثر شود، ممنوع است. ضمناً مرمت و بازسازي آن صرفاً با تأييد و نظارت سازمان ميراث فرهنگي مي‌باشد. (روزنامه مردم نو، 86/7/8)